Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook Magazine voor Informatie en Fantasie
17-10-2018

Home Hij van haar Eddie de Mepper Wiekie Grasprikken Strip Links Archief Contact

Van de redactie

Gelezen: Mensen gaan de brug pas over wanneer ze verlangen naar de overkant
('t Haasje)

Advertenties


PLAATSELIJKE OMSTANDIGHEDEN

1. Wilders naar Leiderdorp

Voor de hoeveelste keer heb ik vandaag bij de halte over de Spanjaardsbrug niet in lijn 6 staan springen en schreeuwen om uit de bus te kunnen komen. En omdat-ie dus was doorgereden en daardoor veel te laat stopte, moest ik ook nog over een hek heen klimmen dat kennelijk in de wegberm neergezet was om te voorkomen dat kippen en geiten links en rechts de weg over schoten.
Ik weet wel waarom chauffeurs van Arriva dóór proberen te rijden, terwijl ze met een collega of passagier naast hen zitten te praten en te lachen. Ze hebben eenvoudig niks anders te doen. Hun grootste en enige plezier vinden ze nog slechts in het vasthouden van passagiers en het met gesloten deuren passeren van haltes. En wie zal ze dat kwalijk nemen. Niemand toch? Hun taak is het om passagiers naar binnen te lokken. Niet om ze kwijt te raken.
Met een pijnlijke dubbel geslagen enkel kwam ik moeizaam omhoog uit de struiken, liet me over het hek heen rollen en begon wankel aan de tocht naar huis.
In de snackbar bestelde ik mijn vaste loempia speciaal, mijn varkenssaté en mijn berenklauw.
'Hebt u het al gehoord?' vroeg de mevrouw achter de toonbank.
'Nee,' zei ik.
'Niet schrikken hoor. Maar vandaag is bekend geworden dat Geert Wilders in Leiderdorp komt wonen.'
Ik liet op slag alles uit mijn handen vallen. Mijn mond viel open van verbazing. Had ik geen blond hoofd voor in de bus zien zitten, keuvelend met de chauffeur? Had ik niet even beter kunnen kijken in plaats van te denken: kijk, een blond hoofd?

Ondertekend: IJsvogeltje

2. Catilina

Pfffff, was dat bericht even schrikken. Of... eigenlijk ook niet. Het gemeentebestuur had onlangs de plaatselijk toegangsborden voorzien van de ondertitel 'VOOR IEDEREEN', dus ook voor hem.

Goedgemutst ging ik met deze geruststellende gedachte aan de wandel. Wandelen is een hobby van me. Een rondje Leiderdorp zou me goed doen en wie weet, kom ik onze nieuwbakken Leiderdorper, over wie de vrouw achter de toonbank in de snackbar sprak, wel tegen.
Onwillekeurig schoten de eerste woorden van 'Over de samenzwering van Catilina' door Sallustius, me door het hoofd: 'Een mens, die er naar streeft zich te onderscheiden van de dieren, moet al zijn krachten geven om niet onopgemerkt door het leven te gaan, zoals het vee, dat de natuur naar de aarde heeft gebogen om voedsel voor zich te zoeken.'

'Waarom juist die woorden?', riep ik hardop tegen mezelf. De Dwarswetering gaf geen antwoord.
Toch had ik kennelijk te hard geroepen...
Ik hoorde ritselen en zag takken licht bewegen. In een glimp meende ik iets wits te ontwaren of was het de bekende wens, de vader van de gedachte...
Ik kon nog net een foto maken en ik meen nog steeds iets lichts tussen het nog groene gebladerte te zien. Een schuilplaats?

Verder wandelend met die vraag nog steeds in mijn hoofd, mompelde ik met een venijnig lachje: 'Die Catilina, ja, die had wel wat. Slim met streken.'
De wandeling deed hem zo goed dat een berenklauw niet mocht ontbreken. Op naar de geblakerde Winkelhof.

Ondertekend: Lysje Blootensteen

3. Pokémon

Eerst nog even langs Eddie, bedacht ik me opeens, want zijn auto stond ook in die beruchte hangplekgarage. Van de Dwarswatering liep ik de wijk in en bij het bruggetje hoorde ik al: 'Pang, pang!', schreeuwde de buurman van Eddie toen hij net een sigaretje onder de vliegtuigstrepen stond te roken. 'Wat nou weer', mompelde Eddie. 'Woensdag, woensdag, komt hij, woensdag komt hij. Da's vandaag', riep de buurman met een rood gezicht van opwinding. 'Kijk eens op mijn Iphone. Je kan al op 'm schieten. Ze hebben al een Pokémon van hem gemaakt. Het is de belangrijkste Pokémon geworden en hij schijnt bliksemsnel te evolueren, dat is levensgevaarlijk, levensgevaarlijk!. Als hij de beste Pokémon trainer wordt, krijgt ie in het werkelijke leven een miljoen stemmers erbij.

Er zitten al bussen vol met Pokémon-spelers die uit Kijkduin zijn vertrokken richting Leiderdorp. Via Facebook verspreidt het nieuws zich als een lopend vuurtje, politie en brandweer zijn al uitgerukt! Ze zijn daar in Kijkduin maar wat blij, nu het hele circus zich gaat verplaatsen naar het gemeentehuis van Leiderdorp.

'Potverdrie,' gromde Eddie, 'wacht maar ik heb wel ervaring in dit soort mep-klussen. We moeten wel opschieten, want inmiddels zijn ook al 800 Leiderdorpers schietend richting gemeentehuis gelopen. Het schijnt dat Geert al in de hal van het gemeentehuis staat om zich in te schrijven. Iedereen wil weten in welk huis hij gaat wonen, want ook alle Pokémons verhuizen er dan naar toe.' 'Wacht!', zei Eddie, 'geef mij die Iphone eens van je, dan meld ik op Facebook dat hij boven de uitgebrande garage gaat wonen en nu op weg is naar de parkeergarage. Ik wil die blonde wel eens privé spreken over een paar zaken. Daarna pakken we die Pokémon spelers wel even aan.'

Op weg naar het gemeentehuis zag het al zwart van de mensen op de Engelendaal, de stoplichten bij de Persant Snoepweg waren op groen gezet om het kruispunt te ontlasten en in de verte zagen Eddie en zijn buurman al de eerste bussen uit Kijkduin aan komen rijden.

'Het werkt, het werkt!, gilde de buurman in de dikke bolide van Eddie. Bij de Winkelhof was al een enorme chaos ontstaan en stond al het verkeer vast. 'Niet te hopen dat er nu een brandmelding uit de Winkelhof komt', merkte Eddie droogjes op. Ze naderden het gemeentehuis die er inmiddels verlaten bij lag. Eddie parkeerde tot bij de voordeur en zag nog net een blonde kop de hal in lopen. 'Die moet ik hebben'.

De buurman was ook al de hal ingevlogen en stond wild om zich heen te kijken. 'Geen ambtenaar te zien!', schreeuwde hij verontwaardigd. De bode kwam aangelopen en zei tegen de buurman:'Ze zijn allemaal mee naar de Winkelhof om mee te kunnen schieten'. Eddie liep naar binnen en zag de acht bewakers in een kringetje staan met in het midden een blonde haardos. Hartelijk werd hij begroet en de kring opende zich langzaam. De bode en de buurman stonden met open mond toe te kijken. Ze keken elkaar aan en zeiden:'Hoe krijgt ie dat nou weer voor elkaar?'. Nadat de kring helemaal was geopend stond ie voor de Pokémon-held en zei: 'Jou wil ik eens even onder vier ogen spreken!'

Was getekend: Eddie

4. Spoedzitting

'Wie is u eigenlijk' reageerde hij.
'Ik ben Eddie, Leiderdorps journalist en waarheidsvrind.

Ik woon hier, dus ik wil weten wat u hier komt doen'.

De nep-blonde Pokémonkoning keek Eddie verachtelijk aan.

'Ik maak zelf wel uit met wie ik spreek'. En tot zijn bewakers: 'Zet deze joker even buiten de deur. Van dit soort types wil ik er minder, minder, minder. Ik kom hier netjes asiel aanvragen en dan wordt je door zo'n nepjournalist met een nepfototoestel om zijn nepnek lasting gevallen. Het is nu wel duidelijk dat ik vervolgd wordt. Niet alleen door Pokémon-idioten, maar ook nog door een zich Eddie noemende zogenaamde Leiderdorper, die veel weg heeft van een islamistische terrorist. Ik voel mij bedreigd'.

En zo werd onze oplettende Leiderdorpse vrind met harde hand naar buiten gewerkt. Hulp van de buurman mocht niet baten. Enigszins toegetakeld, bloedneus, twee blauwe ogen en een schat aan schaafwonden rijker, vonden zij zichzelf terug voor de ingang van het gemeentehuis. De buurman maande Eddie aangifte te gaan doen. Maar dat vond Eddie beneden zijn stand. Hij wilde terug naar binnen om die lichtgele pruik een lesje te leren. De buurman moest het ook maar namens hem doen. Dat kon pas een week later, de politie had het te druk met het jagen op Pokémonjagers en brandstichters in Winkelhof.

Later, tijdens het proces over deze zaak, verklaarde Geert dat een Marokkaan de klappen had uitgedeeld. 'Die jongens hangen altijd rond bij het gemeentehuis om uitkeringen, toeslagen en kwijtscheldingen te verkrijgen. Zij hebben provoceren tot kunst verheven en slagen er via Youtube-filmpjes in de schuld bij het slachtoffer te leggen'.

Intussen werd de ME ingeschakeld om de Engelendaal schoon te vegen en de orde rond het gemeentehuis te herstellen.

De gemeenteraad kwam in spoedzitting bijeen.

Hoe had deze ordeverstoring kunnen gebeuren?

Wat had Burgervrouwtje gedaan om de openbare orde te handhaven? Fractievoorzitter Maria Steltloper stelde dat een asielzoeker zich in Leiderdorp altijd veilig moet kunnen voelen. Asielzoekers doen wel eens slechte dingen, maar zijn daarom nog geen slechte mensen. En al baseert het CDA zich op een andere God dan de Blonde god die in Leiderdorp asiel zoekt, andere goden zijn heus wel welkom. Schande dus dat Burgervrouwtje het zo uit de hand heeft laten lopen.

De VVD Was blij dat de asielzoekers die het oude ROC-gebouw bevolkten in korte tijd vakkundig waren weggewerkt. En net nu het hier weer schoon is wil men weer een asielzoeker toelaten? Dat moet niet gebeuren. En dat het hier om een Nederlander gaat doet niet terzake. Als het een Afghaan, Iranees of Syriër was geweest, had men hetzelfde standpunt ingenomen.
De VVD discrimineert niet.
Het werd een lange en hete discussie. Zou Gekke Geert een plekje in Leiderdorp kunnen bemachtigen?

Was getekend: Wiekie

5. Populisme

Die naam bleef maar door mijn hoofd malen toen ik na de zoveelste besluiteloze raadsvergadering uitgeput terug naar huis toe liep: 'Gekke Geert, Gekke Geert'. Er moest toch een manier zijn om die mafkees uit ons mooie dorp te weren?

Die Belg, van Reybrouck, die laatst bij De Wereld Draait Door was uitgenodigd om over het failliet van de democratie te spreken, had misschien nog niet eens zo'n gekke oplossing: de politiek is vandaag de dag nauwelijks meer in staat om tot besluiten te komen. Dus, zet ze buitenspel en selecteer middels loting een willekeurige groep burgers die zich laat informeren en aldus tot een zinnig besluit komt.

Populisme ten top dus, de macht terug naar het volk!

'Ik zal DeLeiderdorper morgenvroeg maar eens mailen om dat idee te opperen', dacht ik, enthousiast geworden door mijn eigen gedachten.

'Ai', riep ik uit, die enkel begon nu toch verrekte zeer te doen. Wat is het ook een pokke-eind lopen vanaf dat bouwkeet-stadhuis aan de 'lange leegte' naar de bewoonde wereld! 'Om dat daar neer te zetten is vast geen burgerforum aan te pas gekomen' zei ik hardop. 'Hoe bedoelt u dat?' klonk het achter me. Van schrik maakte ik een sprongetje. Ik had niet gemerkt dat er al enige tijd een dame in dezelfde richting achter mij aan liep. Ik draaide me om en toen ik goed keek bleek het onze burgermoeder te zijn. We besloten samen op te lopen en raakten aan de praat.

'Dus als ik u goed begrijp, wilt u de Leiderdorpse politiek volledig buitenspel zetten en de bevolking zélf alle besluiten laten nemen?' vroeg ze, 'dat zou wel een aardige besparing op de gemeentebegroting geven!' Daar had ik zelf nog niet eens aan gedacht en voordat ik er erg in had, nodigde ik haar uit om nog een afzakkertje te nemen bij mij thuis.

Was getekend: Okkie

6. Fijnproever

Natuurlijk kon Leiderdorp het niet maken om de blonde god géén onderdak te bieden. En dus kwam dat plekje er. Maar in het ROC? Te dicht bevolkt en te lastig te bewaken, vond de gemeente. Het werd een open plek, nabij de aanstaande toenmalige locatie van - tsja - afvalverwerker Vliko.

Een locatie waar een andere zich ongewenst voelende persoon aan het eind van de vorige eeuw al met veel tegenwerking van de lokale overheid te maken kreeg. In het voormalige restaurant Il Buongustaio - de fijnproever - van Antonio Zara vond Geert zijn nieuwe onderkomen. De locatie oogde landelijk, groen en - ondanks het gebrek aan glooiingen - zelfs een beetje Limburgs. Ja, dacht de blonde leider, hier zou ik best kunnen wennen.

In de voormalige keuken, aan de achterzijde van het huis aan de Achthovenerweg, bouwde de leider met zijn strategische team aan zijn campagne.

Zowel in de politiek als onder de bevolking waren ondertussen spanningen ontstaan tussen voor- en tegenstanders. De Facebookactie ‘Geert moet weg uit Leiderdorp’ had binnen zes minuten 5.347 likes. Een protestmars naar de Achthovenerweg, vanaf het nog steeds geblakerde Winkelhof, stond dan ook snel in de steigers. Leiderdorps burgermoeder, verantwoordelijk voor de openbare orde, kreeg het steeds benauwder. Maar oproepen tot een verbod zou leiden tot alleen maar nóg meer verdeeldheid en woede.

Goede raad was duur. Maar van wie zou die moeten komen?

Kees Kwakernaak
Advertentie
Niets van deze website mag worden gekopieerd, gedupliceerd, gemirrord, vertaald, aangepast of verspreid zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de hoofdredacteur van De Leiderdorper, wie dat dan ook moge zijn.

© 2002-2018 HMM Productions (Webdesign)